Trouw durven blijven aan mezelf

Vandaag is er een klusdag in het dorp. Een gezamenlijke dag, waarin we met elkaar werken, bouwen, bijdragen. En ergens voelt dat ook als iets waar je bij hoort te zijn. En toch ga ik niet. Niet omdat ik geen zin heb. Niet omdat ik me wil onttrekken. Maar omdat ik iets...

Mijn lichaam wil chips

Laatst trok ik een kaartje uit een ´Inner Temple Oracle´ deck. Zo’n kaartje met wijze woorden, zachte kleuren en een belofte van diepe inzichten. De boodschap was duidelijk: “Prioriteer ten alle tijden de noden van je lichaam.” Mooi, dacht ik. Kloppend ook. Tot ik een...

Ik ben moe, maar slapen ….ho maar…..

Soms treuzel ik voordat ik naar bed ga. Dan ben ik moe maar om een of andere reden kan ik mezelf dan niet te ruste leggen. Nog even iets opruimen. Nog even op mijn telefoon. Nog even dit, nog even dat. Lange tijd vond ik dat een slechte gewoonte van mezelf. Alsof ik...

Stasis – de stille fase vóór nieuwe beweging

Er is een terugkerende fase gedurende mijn levensjaren die ik altijd pas achteraf herken. Ik bevind me dan niet de yangfase waarin ik richting, helderheid en  inspiratie voel. Waar ik kan dragen, organiseren, woorden geven, initiatieven nemen. Waar er vaart zit in...

Mijn buik zegt nee, maar……..

Mijn lichaam weet dingen eerder dan mijn hoofd. Dan voel ik het in mijn buik. Een lichte spanning. Een samentrekken. Een nee. En toch ga ik er soms aan voorbij. Omdat iemand het moeilijk heeft. Omdat ik moeder, dochter en tante ben. Omdat ik vind dat ik er moet...